Durf eigenAardig te zijn in 2018

Laatst was ik op sollicitatiegesprek. De eerste sollicitatieronde begon met een presentatie door de directeur, die direct met de deur in huis viel: ‘bij ons werken alleen aardige mensen’. Uiteraard had hij ook nog wel wat andere criteria, maar deze stond in de top drie. Misschien kwam het daardoor – en ook omdat ik op dat moment wel wat behoefte had aan vriendelijkheid – dat mijn aandacht in de dagen daarna werd getriggerd door aardige mensen. Een tuinman van de gemeente was attent:  ‘als u de auto wegzet , dan snoeien we dat stukje tuin ook even voor u mee’, een fietser die ik voorrang gaf stak zijn duim op, een buschauffeur die even op me wachtte omdat hij me verderop aan zag komen rennen en in een café hadden ze mijn tas veilig achter de bar gelegd toen ik deze was vergeten.

Eigenlijk zijn de meeste mensen best aardig, maar ze vallen niet op. Want aardig zijn is niet spannend. Daarom hebben de mooiste sprookjes, langstlopende tv-series, best verkochte films en boeken een slechterik nodig. Want wat is Sneeuwwitje zonder boze stiefmoeder, Games of Thrones zonder Cersei Lannister, GTST zonder Ludo of Batman zonder Joker? Behalve dat ze een verhaal spannend maken, hebben bad guys ook aantrekkingskracht voor een groot publiek. De kookboeken van nare chef-koks vliegen als zoete broodjes over de toonbank, vloggers die zich misdragen worden uitgenodigd bij De Wereld Draait Door en krijgen zelfs hun eigen tv-programma. En narcistische managers zijn niet alleen het meest succesvol en populair, ze schoppen het zelfs tot president van Amerika. Daarentegen zijn aardige mensen niet trending. Pogingen om een Be Nice challenge te beginnen zijn niet echt populair geworden. Maar dat is voor mij geen reden om het er  maar bij te laten zitten. Vanaf nu af krijgen alleen aardige mensen van mij een reactie en een glimlach daarbij cadeau. Al is het alleen maar om er zelf een goed gevoel van te krijgen. Want wie weet komt er een tegenbeweging op gang. De Wilders’ en Trumps in deze wereld krijgen tenslotte al genoeg aandacht van de media.

Deze column is verschenen in het Heerhugowaards Nieuwsblad van 9 januari 2018. Wil jij ook columns en blogs schrijven, maar kan je hierbij wel wat hulp gebruiken? Neem dan gerust contact met me op.

1 reactie

  1. Ans op 10 januari 2018 om 11:48

    Wauw! spijker op de kop! ik doe mee!

Laat een reactie achter