Idolaat van de straat

Mijn man heeft een beetje een gekke hobby; hij zoekt namelijk al jaren naar Cato. Of dit een oude jeugdliefde is? Nee, voor Cato hoeven we Anita Witzier en ‘Memories’ niet in te schakelen. We hebben Cato leren kennen toen we ruim tien jaar geleden in onze straat kwamen wonen, want die is naar haar vernoemd. Zoals vaker het geval is in onze wijk, heeft onze straat de naam van een vrouw die iets heeft betekend voor de maatschappij. En Cato was de eerste katholieke vrouwelijke huisarts van Nederland.
Maar waar is mijn man nu eigenlijk naar op zoek? Is het niet voldoende te weten dat ze huisarts was? Voor hem niet. Want wat begon uit lichte nieuwsgierigheid met googelen op internet is uitgelopen op een ware zoektocht naar een foto van Cato. Die zoektocht leidde bijvoorbeeld naar Den Haag, waar ze haar dokterspraktijk had. En toen hij uitvond dat ze geboren was op 29 februari (schrikkeldag) moesten ook de buren eraan geloven, want sindsdien nodigt hij de buren steevast elke vier jaar uit om haar verjaardag te vieren.
Dus vorige week was het weer zover. Echter, dit jaar werd het een bijzondere viering. Want uit research waren nieuwe feiten naar boven gekomen; Cato’s grafsteen was ontdekt in Doorn. In de buren WhatsApp-groep deed mijn man een oproep en zo kwam het dat Cato vijftig jaar na haar overlijden werd herdacht door zomaar wat inwoners uit Heerhugowaard. Het werd een gezellige burendag, compleet met mooie, zonnige wandeling door de prachtige bossen van Doorn en poffertjes toe.
Of hij haar foto ook heeft gevonden? Nee, we weten nog steeds niet hoe Cato eruit heeft gezien, dus ik denk dat de zoektocht nog wel even doorgaat. Maar zolang zij de enige andere vrouw is waar mijn man naar zoekt, hoor je mij verder niet…

Laat een reactie achter